از آنجا که در این کارخانه هر بار نکته ای پیدا می شود برای دیدن و شاید گفتن... یک بخش به وبلاگمان اضافه می کنیم با عنوان "ماجراهای آقای کاف!!"... باشد که مقبول افتد...قسمت اول رو که خوندید...بی هیچ آنچه گذشت ای... می رویم سراغ قسمت دوم :
امروز در حالیکه یک ساعت از ساعت کاری گذشته بود و ازآنجا که من و دو تن از اعضای مالی شرکت هم مسیر بوده و با یک اتومبیل به منزل میرسیم و این اعضا با آقای کاف جلسه داشتند...بی خیال از همه دنیا در غذاخوری برای خودمان آتش بدون دود میخواندیم و گهگاهی با آقا محمد گپی می زدیم که یکهو دیدیم یک هیبت بالای سرمان ظاهر شد و آقا محمد از جایش مثل فنر پرید...شستمان خبر دار شد آقای کاف است که اینچنین سایه گسترده است روی ما و آتش بدون دود ما..لذا بلند شده و در جوگیر و هول شدن تمام دستم را به قصد احوالپرسی دراز فرمودم...آقای کاف در حالیکه لبخند زنان بر چهره ما می نگرید... دستمان را فشرد و ما هی خواستیم دستمان را در بیاوریم از دستان ستبرش.. اما نشد که نشد... همچین لبخند میزد و دستمان را می فشرد که بیا به تماشا... خلاصه... باز شروع کرد به انگلیسی آلمانی فارسی حرف زدن... و من در دلم به زمین و زمان فحش می دادم که اینجا هم جای کتاب خواندن است آیا؟؟؟ القصه در حالیکه به آقا محمد سفارش کافی میکس میداد... از اوضاع و احوال ما با خبر شده و در حالیکه به مهربانی به بازوی ما می زد وکم مانده بود بغلمان کند... سفارشات اکید می فرمود من باب اینکه "عزیزم هر مشکلی داشتی بیا بخودم بگو...من بیزی ام زیاد... اما اگه نبودم به خانوم میم (مدیر تولید) بگو...اما نذاری بزرگ بشه ها"... و " امیدوارم بهت سخت نگذره " و ....ما مانده بودیم که چرا می گویند این آقا اینقدر بداخلاق است... و دیگر اینقدر احساس صمیمیت داشت خفه امان می کرد که یکجا اشتباه گرامری اش را هم گرفتم =)) ... همچنان باشد که رستگار شویم!!!
تا کی پر آقای کاف به پرمان گیر کند و دمار از روزگارمان در بیاورد..خدا می داند!!
پ.ن: چون من الان در جوگیری تمام استخدام در این کارخانه هستم...هی پستهایم رنگ این رنگی می گیرد...باشد که از جوگیری در آمده و مثل یک دختر خوب بی سر و صدا برویم سر کارمان و بیاییم و البته باشد که دفاع هم بکنیم که یک هفته است به کل از همه دنیای دفاعیات بی خبرم!!!
