اولین بوسه تاریخ بر گونه چه کسی، لبهای چه کسی، دستان و پیشانی چه کسی فرود آمد و این رسم جاودانه بوسیدن کی پایه گذاری شد که تو تمام محبت ات را با بوسه ای آرام پیشکش میکنی؟؟ بوسه هایی در خلوت و تنهایی که گونه و دست و لبهای کسی می شود جایگاه عظیم بوسیدن... بوسیدن را دوست دارم... بوسه هایی نه از سر تعارف و رسم و رسومات... چه سری است در این بوسه های لطیف عاشقانه؟؟!! بوسه ای که از روی مهر بر دستان مادرت می زنی... نه حتی برای تشکر...که تنها برای ابراز محبت ات..بوسه ای که بر گونه پدر بر جای میگذاری وقتی خسته به خانه بر میگردد.. و بوسه هایی که حامل پیام بزرگ دوست داشتن تو هستند...آنگاه که معشوقت را تنگ در آغوش میگیری و برای گفتن "دوستت دارم" ها تنها قناعت میکنی به بوسه ای و حرم نفسهایتان که نفس می برد ...چه آنزمان که دستانش را در دست میگیری تا بگویی دوستش داری اما بوسه ای نثار دستانش میکنی و بس...
م.ن : در حالیکه داشتم سرچ میکردم واسه یه شعر قشنگ مناسب با این حال و هوا اینو پیدا کردم...بخوانید اما زیاده روی نکنید... به من چه عواقبش گفته باشم..من فقط معرفی کردم :دی
ترانه امروز: فکر میکردم تو رو دیدن/ یه طلوعه تو غروب آشنایی/ ندونستم که رسیدن/ یه بهونه است، یه بهونه واسه لحظه جدایی/ بی تو غریب غربتم/ آماده شکستنم/ با من بمون بمون بمون/ با من که عاشق ات منم/...
تفال امروز: این هم حرف حضرت حافظ من باب بوسه:
قند آمیخته با گل نه علاج دل ماست بوسه ای چند بر آمیز به دشنامی چند
شربت قند آمیخته با گل علاج دل ضعیف ما نیست، بوسه ای چند با دشنامی چند در هم بیامیز و به ما بده.
قند آمیخته با گل: شربت قند است که گلاب در آن می ریختند. بیت لف و نشری دارد. یعنی بوسه در برابر قند، گلاب در برابر دشنام آمده است
می گوید دل من بیماری جسمی ندارد که با داروی قند و گلاب معالجه شود بلکه بیماری معنوی دارد که با بوسه و دشنام تو علاج پذیر است . بوسه آمیخته با دشنام حالتی میان تمایل قلبی همراه با تندخویی ظاهری را نشان می دهد.
م.ن: با اجازه حضرت حافظ! این چه طرز بوسیدنه..خب نمیخواد ببوسه بگه نمیخوام دیگه چرا فحش میده... :دی
عطف به پست قبل: این تصویر متعلق به یک تار از هزاران تار موی سفید و یک تار موی سیاه بنده می باشد که زیر میکروسکوپ آزمایشگاه از روی بیکاری فراوان و به زحمت بسیار از لوله چشمی میکروسکوپ گرفته شده است...عکس بسیار هنری است..با کوچکترین تکان دست زاویه تصویر از بین می رفت... خلاصه که قرار نبود اینقدر باهوش باشید اما از اونجا که اکثرا گفتید پس نتیجه میگیرم مسابقه سختی نبود لذا تنها یک جایزه اهدا می شود به آقای امیر حسین به دلیل خلاقیت بسیار بالا در حدس تصویر... و یک جایزه به خانوم شهره به دلیل غلظت رومانتیسیته بالای نظرشان :دی
پی نوشت: آخ که چقدر وسوسه شدم یه قرار وبلاگی بذارم واسه یه صبحانه خوری روز جمعه در اردک آبی...حیف که سرخورده اجتماعی می باشم:دی